Transplantologia

Najważniejsze tezy stanowiska KEP ds. Bioetycznych o transplantacji organów

• Kościół popiera transplantologię, uznając ją za jedno z ważnych osiągnięć współczesnej medycyny służące ratowaniu życia i zdrowia ludzi.
• Transplantacja jest wyrazem miłości bliźniego i solidarności społecznej, zgodnym z chrześcijańską zasadą: „Miłuj bliźniego jak siebie samego”.
• Przeszczepy są często jedyną szansą na uratowanie życia osób z ciężką niewydolnością narządów. Największym problemem pozostaje niedobór dawców.
• Dawstwo organów powinno być dobrowolne, bezinteresowne i wolne od przymusu. Kościół sprzeciwia się traktowaniu go jako obowiązku.
• Niedopuszczalny jest handel organami oraz jakiekolwiek korzyści finansowe związane z ich przekazywaniem.
• Należy szanować wolę zmarłego i jego rodzinę, a także godność ludzkiego ciała po śmierci.
• Kościół zachęca do wcześniejszego wyrażania zgody na oddanie organów, najlepiej w sposób jednoznaczny i możliwy do potwierdzenia.
• Dokument przypomina, że w Polsce obowiązuje zasada domniemanej zgody. Oznacza to, że osoba, która za życia nie zgłosiła sprzeciwu, może zostać dawcą po śmierci.
• Pobranie narządów może nastąpić dopiero po stwierdzeniu śmierci dawcy. Kościół uznaje kryterium śmierci mózgowej za moralnie dopuszczalne i wiarygodne, jeśli zostało prawidłowo zastosowane.
• Dawstwo od żywego człowieka jest dopuszczalne, jeśli nie stwarza poważnego zagrożenia dla jego zdrowia lub życia, a przekazanie narządu ma charakter bezinteresownego daru.
• Przy przeszczepach od żywych dawców należy zachować proporcję między ryzykiem dla dawcy a korzyścią dla biorcy.
• Niedopuszczalne moralnie jest powodowanie kalectwa lub śmierci dawcy, nawet jeśli mogłoby to uratować życie innej osoby.
• Kościół zdecydowanie potępia wykorzystywanie żywych embrionów i płodów jako źródła organów lub tkanek do przeszczepów.
• Za nieetyczne uznaje również przyspieszanie śmierci w celu pozyskania organów lub pobieranie ich przed jednoznacznym stwierdzeniem zgonu.
• Biskupi i eksperci KEP zachęcają do dawstwa organów po śmierci oraz do oddawania narządów, tkanek i komórek za życia, jeśli pozwala na to stan zdrowia.
• Konkluzja dokumentu: oddanie organów, gdy jest to medycznie i etycznie możliwe, stanowi świadectwo miłości bliźniego oraz postawy prospołecznej.